Zhvillimet e pafavorshme në ekonominë turke të shprehura përmes zhvlerësimit të lirës turke në ditët e kaluara të muajit gusht konsiderohet se janë rezultat i më shumë faktorëve. Në kushte të perceptimeve pozitive për rritje të ekonomisë amerikane vërehet një ri-drejtim i likuiditetit në korniza globale kah kjo ekonomi, ri-drejtimi është veçanërisht i theksuar te ekonomitë me rritje të përshpejtuar të cilat në periudhën e kaluar kishin të ardhura të konsiderueshme. Kjo është veçanërisht e vërtetë për ekonomitë me rritje të përshpejtuar të cilat perceptohen nga investitorët ndërkombëtarë si ekonomi me dobësi të caktuara, siç është ekonomia turke. Faktorë tjerë përfshijnë përshkallëzimi i marrëdhënieve politike midis Turqisë dhe SHBA-ve, si dhe detyrimet e zmadhuara doganore nga ana e SHBA-ve për aluminin dhe çelikun e importuar nga Turqia.

Në kushte të këtilla, më 13 gusht të vitit 2018 krahasuar me gjendjen më 31 korrik të vitit 2018, lira turke ka humbur 27% nga vlera e saj, vetëm brenda një dite (më 10 gusht) u regjistrua rënie prej rreth 19% krahasuar me ditën paraprake. Vlen të theksohet se që nga 13 gushti Banka Qendrore e Turqisë reagoi me zvogëlimin e rezervës së detyruar në monedhë kombëtare dhe të huaj, me qëllim të sigurimit të likuiditetit më të lartë të bankave në mënyrë që më lehtë të trajtohet kjo tronditje. Më 14 gusht u regjistruan shenjat e para të qetësimit të presioneve mbi lirën turke, norma e zhvlerësimit u zvogëlua në 21% dhe më 15 gusht në 15% krahasuar me fundin e korrikut.

Ekonomia turke, si një ekonomi e madhe me përfshirje të lartë në tregjet financiare ndërkombëtare dhe kurs të luhatshëm të këmbimit edhe më parë është përballur me ndryshime të kursit të këmbimit, që rrjedhimisht paraqitet si një nga faktorët për normë relativisht më të lartë të inflacionit. Gjegjësisht, në periudhën e viteve 2011-16, Turqia ka pasur inflacion mesatarisht rreth 8%, 11% në vitin 2017, ndërsa në qershor të vitit 2018 inflacioni arriti 15%. Në përgjithësi, në vitet e fundit mund të thuhet se realizimet makroekonomike të ekonomisë turke ishin gjithashtu nën ndikimin e faktorëve jo-ekonomikë (jo-stabiliteti politik, rreziqe gjeopolitike). Presionet në drejtim të zhvlerësimit të lirës turke ishin regjistruar edhe gjatë tremujorit të dytë të vitit 2018, në kushte të forcimit të dollarit amerikan dhe daljeve të kapitalit, si dhe konsumin solid (rritja vjetore e PBB-së në tremujorin e parët të vitit 2018 ishte 7,4%). Në drejtim të shtypjes së presioneve mbi lirën dhe inflacionin, banka qendrore e Turqisë e zmadhoi normën e interesit të kredive për likuiditet të bankave nga 12,75% në 13,5% në prill, në 16,5% në maj dhe në 20,75% në qershor. Përveç kësaj, në maj dhe qershor të vitit 2018, banka qendrore e zmadhoi edhe normën bazë të interesit në repo ankandet nga 8% në 16,5% dhe në 17,75% respektivisht, pasuar nga stabilizimi i lirës. Natyrisht, vala e presioneve mbi lirën turke në gusht vjen në një kontekst të ndërlikuar makroekonomik, i cili më tej çon në pasiguri dhe reagim të fortë në tregje.

Analiza e të dhënave për marrëdhëniet tregtare të ekonomisë maqedonase dhe turke tregojnë se në vitet 2016-2017 eksporti në Turqi mesatarisht përbënte rreth 1,5% të totalit të eksporteve. Importi i mallrave nga Turqia është më i madh dhe përbën rreth 5% të totalit të importit maqedonas në vitet 2016-2017. Në anën e eksportit, dominojnë hekuri dhe çeliku dhe tekstili dhe veshja, ndërsa nga Turqia më shumë importohet tekstili dhe veshjet, pajisje dhe makina, masa plastike, ushqime dhe pije. Në gjysmën e parë të vitit 2018 eksport drejt Turqisë është zmadhuar për 14%, ndërsa importi për 10% krahasuar me periudhën e njëjtë të vitit të kaluar. Duke pasur parasysh pjesëmarrjen relativisht të ulët të eksporti drejt Turqisë në eksportet totale, nuk priten efekte të rëndësishme në zhvillimet ekonomike në vend.

Në totalin e investimeve të huaja direkete në Maqedoni, në fund të vitit 2016, Turqia merr pjesë me 5,3%. Nëse situata e pafavorshme në Turqi vazhdon, eventualisht mund të reflektohet në prurjet e ardhshme kapitale në këtë vend. Portfolio investimet në Turqi nuk janë prezent. Sektori i korporatave ka borxh financiar neto drejt rezidentëve turk në shumë prej 0,6% të PBB-së (me bilancin e marsit, viti 2018). 

Nga sektori bankar, një bankë është kryesisht në pronësi të një aksionari turk, e cila megjithatë kryesisht financohet në tregun e vendit dhe nuk varet nga financimi i bankës amë. Ekspozimi dirket i bankave të vendit drejt lirës turke pothuajse nuk ekziston, ndërsa pretendimet e sistemit bankar nga jo-rezidentët nga Turqia janë minimale (0,1% nga totali i ekspozimit kreditor). Në të njëjtën kohë, te banka me kapital turk ka ekspozim relativisht të ulët edhe drejt kompanive vendase me kapital të huaj nga Turqia. Rrjedhimisht, vlerësohet rezistencë e lartë e sistemit bankar ndaj zhvillimeve në Turqi.

Në kuadër të lidhjes së përgjithshme ekonomike të ekonomisë maqedonase me atë turke, mund të përmendet edhe turizmi, duke pas parasysh numrin e zmadhuar të turistëve nga ky vend në vitet e fundit (në vitin 2017 rritje e numrit mesatar mujor të turistëve turk për 22% krahasuar me mesataren në vitin 2016, gjatë një rritjeje të njëkohshme krahasuar me mesataren në vitin 2011 për tre herë). Sidoqoftë, duke pasur parasysh se sezoni turistik është në aktivitetin e tij të plotë dhe rezervimet tanimë janë bërë, nuk duhet të priten efekte të pafavorshme në këtë fushë, veçanërisht duke pasur parasysh çmimet më të favorshme krahasuar me ekonomitë perëndimore.

E gjithë kjo tregon se mundësitë për transmetimin e efekteve të mundshme negative në ekonominë maqedonase janë të vogla. Në kushte të efekteve të dobëta direkte, ajo që është më e rëndësishme është nëse ngjarjet në Turqi do të kenë efekte transmetuese në ekonominë evropiane, e cila është partneri jonë më i rëndësishëm, përmes së cilës edhe ne mund të goditemi në mënyrë indirekte. Aktualisht, perceptimet e ekspertëve botëror janë se turbullirat në ekonominë turke nga fillimi i gushtit nuk do të reflektohen në ekonominë globale, e cila në përgjithësi regjistron rritje. Në të njëjtën kohë, vlerësohet se situata turke do të kishte efekte të vogla mbi ekonominë e BE-së, duke pasur parasysh ekspozimin relativisht të dobët të kompanive dhe bankave evropiane ndaj partnerëve turk.  Prandaj, mundësia për efekte transmetuese më të theksuara në ekonominë maqedonase aktualisht vlerësohen si të kufizuara edhe pse nevojitet monitorim vigjilent i situatës në ekonominë turke.